Opóźnienia w diagnozowaniu sepsy mogą występować na wiele sposobów i niestety widzieliśmy podobne wzorce w przychodniach lekarzy rodzinnych, na oddziałach ratunkowych, a nawet podczas rutynowych pobytów w szpitalu. W Irlandii, gdzie presja na publiczny system opieki zdrowotnej jest wysoka, opóźnienia te mogą być śmiertelne.
Jednym z najczęstszych miejsc, w których sepsa jest pomijana, jest lekarz pierwszego kontaktu. Pacjent może przyjść z objawami grypopodobnymi, poważną infekcją klatki piersiowej lub bólem brzucha. Jeśli objawy są subtelne lub jeśli pacjent jest młody i poza tym zdrowy, możliwość wystąpienia sepsy może nie zostać podniesiona. Antybiotyki mogą zostać przepisane, ale nie zaleca się dalszych działań ani skierowania do szpitala. Ryzyko polega na tym, że wczesne objawy są mylone ze zwykłymi infekcjami, a do czasu, gdy prawdziwy obraz jest jasny, infekcja rozwinęła się zbyt daleko.
Na oddziałach ratunkowych występują te same zagrożenia – często w bardziej napiętych warunkach. Oddziały ratunkowe w Irlandii są rutynowo przepełnione. Pielęgniarki ratunkowe muszą podejmować szybkie decyzje, a pacjenci z wczesnymi objawami sepsy mogą zostać zakwalifikowani jako niepilni, jeśli nie wykazują dramatycznych objawów. Niektórzy czekają godzinami na wizytę. Inni są wypisywani bez pełnego zestawu obserwacji lub badań krwi. Te stracone szanse mogą być śmiertelne.
Typowe błędne diagnozy obejmują:
- Grypa lub infekcja wirusowa
- Zapalenie żołądka i jelit
- Łagodna infekcja klatki piersiowej lub układu moczowego
- Stres, zmęczenie lub odwodnienie
Nawet jeśli sepsa zostanie zdiagnozowana później, czas na wczesne leczenie może być już zamknięty. Pacjent jest wtedy narażony na znacznie poważniejsze powikłania – amputację, uszkodzenie mózgu, a nawet śmierć – których można było uniknąć.
W szpitalach wiejskich lub regionalnych istnieją dodatkowe wyzwania. Szpitale te mogą nie mieć całodobowych starszych konsultantów lub szybkiego dostępu do łóżek opieki krytycznej. Jeśli stan pacjenta pogarsza się, opóźnienia w przeniesieniu go do większego ośrodka mogą również przyczynić się do pogorszenia jego stanu. W niektórych przypadkach rodziny zgłaszają, że nie zostały poinformowane o podejrzeniu sepsy, dopóki ich ukochana osoba nie znalazła się już na oddziale intensywnej terapii.
Istnieją również czynniki emocjonalne i społeczne. W sezonie grypowym lub zgodnie z wytycznymi HSE podczas epidemii, wielu rodzinom zaleca się, aby nie zgłaszały się do szpitala, chyba że objawy są poważne. Może to spowodować, że ludzie pozostaną w domu dłużej niż jest to bezpieczne. Gdy zapewnienie lekarza rodzinnego jest połączone z publicznymi komunikatami, które zniechęcają do wizyt w szpitalu, niebezpieczeństwo może nie stać się oczywiste, dopóki nie będzie za późno.
W kancelarii Crimmins Howard Solicitors traktujemy te pytania poważnie. Pomagamy rodzinom w znalezieniu odpowiedzi, gdy sygnały są przeoczane, a interwencja opóźniana.