Personal Injuries Assessment Board, znana jako PIAB, jest organem państwowym, który ocenia wysokość odszkodowań z tytułu roszczeń dotyczących szkód osobowych bez przeprowadzania postępowania sądowego. Od 14 grudnia 2023 r. nosi ona nazwę Personal Injuries Resolution Board (w języku irlandzkim: An Bord um Réiteach Díobhálacha Pearsanta) i jest również określana jako Injuries Resolution Board. W przypadku większości roszczeń z tytułu obrażeń ciała, w tym wypadków przy pracy, wypadków drogowych oraz wypadków na terenie należącym do osoby trzeciej, przed wszczęciem postępowania sądowego należy złożyć wniosek do Personal Injuries Assessment Board; roszczenia wynikające ze świadczeń zdrowotnych lub leczenia nie są objęte tym procedurą. Personal Injuries Assessment Board przekazuje Państwa roszczenie osobie, którą wskazują Państwo jako odpowiedzialną. Jeśli osoba ta wyrazi zgodę lub nie udzieli odpowiedzi w wyznaczonym terminie, Personal Injuries Assessment Board ustala wysokość odszkodowania, zakładając, że ponosi ona pełną odpowiedzialność. Każda ze stron może odrzucić tę wycenę. Jeżeli pozwany odmówi udziału w postępowaniu, jeżeli którakolwiek ze stron odrzuci wycenę lub jeżeli Komisja zdecyduje o nieprzeprowadzaniu wyceny roszczenia, Komisja wydaje „zezwolenie”, które uprawnia Państwa do wniesienia sprawy do sądu. Złożenie wniosku powoduje zawieszenie biegu dwuletniego terminu przedawnienia, jednak zawieszenie to biegnie od daty, w której Komisja potwierdzi na piśmie otrzymanie kompletnego wniosku.
Czy PIAB to ta sama instytucja co Injuries Resolution Board?
Tak. Komisja ds. Oceny Szkód Osobowych została utworzona na mocy ustawy o Komisji ds. Oceny Szkód Osobowych z 2003 r. Ustawa o Personal Injuries Resolution Board Act 2022 zmieniła jej nazwę na Personal Injuries Resolution Board ze skutkiem od dnia 14 grudnia 2023 r. Wszelkie odniesienia do starej nazwy zawarte w aktach prawnych lub dokumentach należy traktować jako odniesienia do nowej nazwy. Ustawa z 2003 r., wraz z późniejszymi zmianami, pozostaje głównym aktem prawnym regulującym funkcjonowanie Komisji.
Które roszczenia należy kierować do Komisji?
Ustawa ma zastosowanie do następujących roszczeń:
- roszczenie pracownika wobec pracodawcy z tytułu zaniedbania lub naruszenia obowiązków powstałych w trakcie zatrudnienia (zob. roszczenia z tytułu wypadków przy pracy);
- roszczenie wobec osoby wynikające z faktu posiadania, prowadzenia lub użytkowania pojazdu z napędem mechanicznym (zob. roszczenia z tytułu wypadków drogowych);
- roszczenie wobec osoby wynikające z użytkowania lub zajmowania przez nią gruntu, dowolnej konstrukcji lub budynku (zob. roszczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej);
- wszelkie inne powództwa cywilne nieobjęte powyższymi kategoriami, z wyjątkiem tych wynikających ze świadczenia usług zdrowotnych, zabiegów medycznych lub chirurgicznych, a także porad medycznych lub leczenia;
- niektóre roszczenia wobec komisarza Garda objęte ustawą o Garda Síochána (odszkodowania) z 2022 r.
Zatem roszczenia dotyczące leczenia nie są rozpatrywane przez tę komisję.
Ustawa ta nie ma również zastosowania do roszczeń podlegających określonym międzynarodowym przepisom transportowym, w tym Konwencji warszawskiej, Konwencji montrealskiej, Konwencji ateńskiej oraz powiązanych rozporządzeń UE, w zakresie, w jakim mają one zastosowanie w Irlandii. Oznacza to, że wiele roszczeń dotyczących obrażeń odniesionych przez pasażerów linii lotniczych nie podlega kompetencji Komisji (zob. roszczenia z tytułu wypadków lotniczych na mocy Konwencji montrealskiej).
W przypadkach, w których ustawa ma zastosowanie, nie można wszcząć postępowania sądowego, dopóki nie złożą Państwo wniosku do Komisji, a nawet wtedy tylko wtedy, gdy Komisja wyda zezwolenie. Jedynym wyjątkiem jest możliwość zwrócenia się do sądu o wydanie postanowień tymczasowych, takich jak nakaz zabezpieczenia dowodów lub zapobieżenia wyprowadzeniu aktywów poza granice państwa, w trakcie rozpatrywania roszczenia przez Komisję. Złożenie wniosku o wydanie takiego postanowienia nie jest traktowane jako wszczęcie postępowania dla celów obliczania terminów.
Co należy zrobić przed złożeniem wniosku?
Należy zwrócić się na piśmie do osoby odpowiedzialnej w terminie jednego miesiąca. Zgodnie z ustawą o odpowiedzialności cywilnej i sądach z 2004 r. (Civil Liability and Courts Act 2004), jeżeli w późniejszym terminie wniesie Pan/Pani powództwo z tytułu szkód osobowych, a bez uzasadnionej przyczyny nie przesłał(a) Pan(i) sprawcy pisemnego zawiadomienia określającego charakter naruszenia w terminie jednego miesiąca od daty powstania podstawy powództwa, sąd rozpatrujący sprawę wyciągnie z tego zaniedbania wnioski, jakie uzna za właściwe, a w przypadku gdy wymaga tego interes sprawiedliwości, nie wyda orzeczenia o zwrocie kosztów na Pańską korzyść lub potrąci określoną kwotę z Państwa kosztów. „Data powstania podstawy powództwa” to data, w której powstała podstawa powództwa, lub data, w której powód się o niej dowiedział, w zależności od tego, która z tych dat jest późniejsza. Kopia niniejszego pisma, zawierająca datę jego wysłania, stanowi jeden z dokumentów, o których przedłożenie zwraca się Komisja.
Należy uzyskać orzeczenie lekarskie od lekarza, który prowadził Państwa leczenie. Wniosek musi zawierać orzeczenie lekarskie sporządzone przez lekarza, który leczył Państwa z powodu odniesionych obrażeń. Zgodnie z regulaminem Komisji na jej stronie internetowej zostanie opublikowana lista specjalności lekarskich, których orzeczenia są akceptowane, oraz lista kategorii roszczeń, w przypadku których orzeczenie lekarskie nie jest zazwyczaj wymagane.
Proszę zebrać wszystkie rachunki. Należy przesłać rachunki, pokwitowania lub inne dowody potwierdzające wszelkie straty finansowe, o których odszkodowanie się Państwo ubiegają (zwane odszkodowaniami szczególnymi), wraz z wszelką korespondencją prowadzoną z osobą odpowiedzialną.
Jak złożyć wniosek?
Wniosek należy złożyć na piśmie lub drogą elektroniczną i podpisać go osobiście. Musi on zawierać następujące informacje:
- Pańskie imię i nazwisko, data urodzenia, numer telefonu oraz adres miejsca stałego zamieszkania;
- swój numer PPS lub, jeśli go Pan/Pani nie posiada, ważny paszport, prawo jazdy, dowód osobisty lub oficjalny dokument wydany przez rząd irlandzki potwierdzający prawo do pobytu w tym państwie;
- imię i nazwisko oraz adres każdej osoby, którą uznają Państwo za odpowiedzialną;
- data i godzina wypadku lub zdarzenia;
- jak i gdzie do tego doszło;
- opis odniesionych przez Pana/Panią obrażeń;
- że załączona opinia lekarska opisuje te obrażenia.
Musi Pan/Pani również podpisać oświadczenie potwierdzające, że podane informacje są prawdziwe i dokładne oraz że rozumie Pan/Pani, iż świadome lub lekkomyślne podanie Komisji fałszywych lub niedokładnych informacji stanowi przestępstwo.
Opłata. Komisja może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości 45 euro za wniosek złożony drogą elektroniczną za pośrednictwem swojej strony internetowej lub 90 euro za wniosek w formie papierowej. Komisja może odmówić rozpatrzenia wniosku, jeśli opłata nie została uiszczona. Osoba, przeciwko której kierują Państwo roszczenie, również uiszcza opłatę, która od 1 grudnia 2025 r. wynosi 1 200 euro.
Wniosek można złożyć w imieniu dziecka lub osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych za pośrednictwem „pełnomocnika”. Jeżeli Komisja uzna, że wnioskodawca nie posiada pełnej zdolności do czynności prawnych, nie rozpatrzy ona wniosku złożonego przez tę osobę, ale rozpatrzy nowy wniosek złożony w jej imieniu przez pełnomocnika lub komisję. Zobacz również: roszczenia z tytułu wypadków dzieci.
Termin, który zaskakuje wiele osób: dwa lata i moment, w którym bieg terminu ulega zatrzymaniu
Roszczenie z tytułu szkód osobowych wynikających z zaniedbania, uciążliwości lub naruszenia obowiązków nie może zostać wniesione po upływie dwóch lat od daty powstania podstawy roszczenia lub od daty, w której dowiedział się Pan/Pani o tej podstawie, jeśli data ta jest późniejsza. Obowiązują odrębne przepisy dotyczące osób niepełnosprawnych, takich jak dzieci, oraz roszczeń wynikających ze śmierci; proszę zapytać swojego adwokata, w jaki sposób przepisy te mają zastosowanie w Pana/Pani przypadku.
Złożenie wniosku do Komisji powoduje wstrzymanie biegu tego terminu. Przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się okresu od złożenia wniosku do upływu sześciu miesięcy od wydania przez Komisję zezwolenia w odniesieniu do pozwanych wymienionych we wniosku. W przypadku pozwanego dodanego w późniejszym terminie stosuje się takie samo traktowanie od daty jego dodania. Wstrzymanie biegu terminu nie ma zastosowania do wniosków o odszkodowanie od Garda na podstawie ustawy Garda Síochána (Compensation) Act 2022, która w odniesieniu do tych wniosków modyfikuje ustawę z 2003 r. w taki sposób, że należy ją interpretować tak, jakby przepis dotyczący wstrzymania biegu terminu został usunięty; proszę zapytać swojego adwokata o terminy dotyczące tych roszczeń.
Problem pojawia się w momencie, gdy wniosek uznaje się za „złożony”. Wniosek uznaje się za złożony w tym celu wyłącznie wtedy, gdy jest podpisany i zawiera wszystkie wymienione powyżej potwierdzenia. Zgodnie z regulaminem Komisji datą złożenia wniosku jest data, w której Komisja potwierdzi na piśmie, że otrzymała go w kompletnej formie. Komisja nie uzna wniosku za kompletny, jeśli brakuje w nim wymaganych danych. W związku z tym wniosek wysłany tuż przed upływem dwuletniego terminu, w którym brakuje jednak orzeczenia lekarskiego lub innych wymaganych danych, może nie spowodować w porę wstrzymania biegu terminu.
Przykład (dane fikcyjne). Załóżmy, że doszło do wypadku i tego samego dnia dowiedział się Pan/Pani o odniesionym urazie. Trzy miesiące później Komisja potwierdza na piśmie, że otrzymała kompletny wniosek. Z pozostałych dwóch lat pozostało Państwu około 21 miesięcy (24 miesiące minus 3). Termin ten zostaje wstrzymany na czas rozpatrywania roszczenia przez Komisję oraz przez sześć miesięcy od wydania ewentualnej zgody. Kiedy termin ten zacznie ponownie biec, pozostaje Państwu jeszcze około 21 miesięcy na wszczęcie postępowania sądowego. Państwa adwokat powinien ustalić dokładną datę w Państwa sprawie, ponieważ data rozpoczęcia biegu terminu może zależeć od daty, w której dowiedzieli się Państwo o odniesionym urazie.
Co dzieje się po złożeniu wniosku?
Od pozwanego wymaga się wyrażenia zgody. Po otrzymaniu przez Komisję Państwa wniosku, orzeczenia lekarskiego oraz opłaty, Komisja doręcza formalne zawiadomienie każdej osobie, którą wskazali Państwo jako odpowiedzialną („pozwanego”). W zawiadomieniu tym wzywa się te osoby do złożenia na piśmie, w terminie 90 dni od daty doręczenia zawiadomienia, oświadczenia, czy wyrażają zgodę na ocenę szkody, mediację lub na obie te procedury.
- Jeżeli pozwany wyrazi zgodę na ocenę lub nie udzieli odpowiedzi w wyznaczonym terminie, Komisja organizuje ocenę roszczenia, z zastrzeżeniem przysługującego jej prawa do odmowy (poniżej).
- Jeżeli pozwany oświadczy, że nie wyraża zgody na przeprowadzenie oceny, Komisja musi wydać Państwu upoważnienie do wniesienia sprawy do sądu. Zgodnie z zawiadomieniem Komisji, jeżeli pozwany odmówi poddania się ocenie, ale wyrazi zgodę na mediację, Komisja może zorganizować mediację, o ile Państwo również wyrażą na to zgodę; w przypadku braku takiej zgody Komisja wydaje upoważnienie.
Wyrażenie zgody na ocenę lub brak odpowiedzi nie stanowi przyznania się przez stronę pozwaną do odpowiedzialności i nie może zostać wykorzystane jako dowód przeciwko niej.
Kiedy Komisja może odmówić przeprowadzenia oceny. Nawet w przypadku wyrażenia zgody przez stronę pozwaną Komisja nie ma obowiązku przeprowadzenia oceny roszczenia (i może wstrzymać już trwającą ocenę) w określonych przypadkach, w tym gdy w jej opinii:
- nie ma wystarczającej liczby orzeczeń sądowych ani ugód dotyczących danego rodzaju urazu, które mogłyby stanowić wskazówki dla rzeczoznawców;
- kwestie te są szczególnie złożone, na przykład w odniesieniu do wzajemnego oddziaływania kilku urazów lub wzajemnego oddziaływania urazu z istniejącym schorzeniem lub wcześniejszym urazem;
- rzeczywiście dochodzi się odszkodowania w postaci odszkodowania za szkody o charakterze karnym lub odszkodowania o charakterze przykładowym;
- roszczenie wynika z naruszenia integralności osobistej (np. napaści), a jego ocena przy użyciu ograniczonych metod dopuszczonych przez ustawę oznaczałaby, że rzeczoznawcy nie uszanowaliby Państwa godności;
- Państwa uraz lub choroba są na tyle poważne, że sąd zarządziłby przyspieszenie postępowania na wypadek, gdyby zmarli Państwo przed rozpatrzeniem roszczenia;
- roszczenie podlega unijnym przepisom „Rzym II” dotyczącym prawa właściwego dla roszczeń transgranicznych;
- wynegocjowano ugodę w imieniu dziecka lub osoby niezdolnej do podejmowania decyzji, która wymaga zatwierdzenia przez sąd.
Komisja nie ma również obowiązku przeprowadzania oceny w przypadku, gdy nie można doręczyć zawiadomienia pozwanemu lub gdy pozwany poinformował Komisję, że nie zaakceptuje wyników oceny po jej przeprowadzeniu. W każdym z tych przypadków Komisja wydaje Państwu upoważnienie, dzięki czemu mogą Państwo zwrócić się do sądu.
Ocena przeprowadzana przez lekarza Komisji. Jeżeli pozwany nie uzna Państwa dokumentacji medycznej lub jeśli rzeczoznawcy uznają to za stosowne, Komisja może poprosić Państwa o stawienie się na badanie lekarskie przeprowadzone przez lekarza, który nie jest zainteresowany wynikiem postępowania, a które może odbyć się poza terytorium państwa. Jeżeli w późniejszym terminie sprawa trafi do sądu, a Państwo nie stawili się Państwo na badanie lub nie przekazali informacji, o które prosili rzeczoznawcy, sąd może odmówić Państwu zwrotu kosztów lub nakazać Państwu pokrycie części lub całości kosztów poniesionych przez pozwanego.
Czy mediacja jest możliwym rozwiązaniem?
Może Pan/Pani złożyć wniosek o rozstrzygnięcie sprawy w drodze mediacji, a także poprosić o dokonanie oceny. Komisja może również zaprosić obie strony do rozważenia mediacji. Mediacja odbywa się wyłącznie za zgodą obu stron. Ma ona charakter dobrowolny; mogą Państwo wycofać się z niej przed jej zakończeniem oraz mogą Państwo przyprowadzić ze sobą osobę towarzyszącą, w tym doradcę prawnego. Treść rozmów prowadzonych w ramach mediacji ma charakter poufny i nie może być wykorzystana w trakcie oceny ani w sądzie, z zastrzeżeniem nielicznych wyjątków. Regulamin Komisji zezwala na prowadzenie mediacji telefonicznie, za pomocą innych środków elektronicznych lub osobiście, według uznania Komisji.
W przypadku osiągnięcia porozumienia i podpisania ugody każda ze stron może nadal powiadomić mediatora oraz Komisję na piśmie, w terminie 10 dni od zakończenia mediacji, że nie akceptuje już jej treści. Jeśli nikt tego nie uczyni, Komisja wydaje nakaz zapłaty uzgodnionej kwoty. Jeśli mediacja zakończy się niepowodzeniem, a pozwany wyraził zgodę na oszacowanie szkody, roszczenie jest następnie poddawane oszacowaniu.
Zgodnie z uwagami Komisji ds. Reformy Prawa dotyczącymi tej ustawy mediacja została wprowadzona w odniesieniu do roszczeń pracowniczych wobec pracodawcy, roszczeń dotyczących użytkowania lub zajmowania gruntów lub budynków oraz roszczeń z tytułu wypadków komunikacyjnych, ale nie dotyczy ona kategorii „innych” roszczeń ani roszczeń odszkodowawczych wobec Gardy (policji). Państwa adwokat może potwierdzić, czy w przypadku danego rodzaju roszczenia istnieje możliwość skorzystania z mediacji.
W jaki sposób Komisja ustala wysokość odszkodowania, które mi przysługuje?
Wynik wyceny stanowi kwotę odszkodowania, do której Państwo mają prawo, przy założeniu, że strona pozwana ponosi wobec Państwa pełną odpowiedzialność. Wycenę przeprowadzają rzeczoznawcy Komisji, którym mogą pomagać zewnętrzni eksperci. Musi ona zostać dokonana na tej samej podstawie i zgodnie z tymi samymi zasadami, jakie stosowałby sąd.
Rzeczoznawcy muszą uwzględniać obowiązujące Personal Injuries Guidelines, a w przypadku odstąpienia od tych wytycznych muszą przedstawić uzasadnienie na piśmie w treści wyceny. Personal Injuries Guidelines zostały przyjęte przez Judicial Council w dniu 6 marca 2021 r. Projekty zmian zostały przekazane ministrowi sprawiedliwości w lutym 2025 r. W styczniu 2026 r. gazeta „Law Society Gazette” poinformowała, że Judicial Council zatwierdził propozycję ogólnego wzrostu o 16,7%, jednak minister postanowił nie zwracać się do Oireachtas o zatwierdzenie tej podwyżki. Proszę zapytać swojego adwokata, która wersja wytycznych obowiązuje w momencie rozpatrywania Państwa roszczenia.
Jak długo to trwa. Komisja ma obowiązek zapewnić, aby ocena została dokonana w ciągu dziewięciu miesięcy, licząc od daty otrzymania zgody pozwanego (lub, jeśli pozwany nie udzieli odpowiedzi, od upływu terminu wskazanego w zawiadomieniu). Jeżeli nie jest to możliwe lub właściwe, Komisja musi poinformować obie strony na piśmie przed upływem dziewięciu miesięcy, podając uzasadnienie i wyznaczając nowy termin nie później niż sześć miesięcy po upływie dziewięciu miesięcy. Jeżeli do tego terminu ocena nadal nie zostanie przeprowadzona, Komisja musi wydać Państwu zezwolenie, chyba że wyrażą Państwo na piśmie zgodę na kontynuowanie postępowania. Jeżeli wyrazili Państwo zgodę, mogą Państwo później wycofać tę zgodę na piśmie, a Komisja musi wówczas wydać zezwolenie.
Oczekiwanie na długoterminową prognozę. Niezależnie od powyższego, jeżeli na podstawie Państwa dokumentacji medycznej lub własnego badania lekarskiego Komisja uzna, że długoterminowa prognoza dotycząca Państwa obrażeń prawdopodobnie nie będzie dostępna w ciągu dziewięciu miesięcy, musi ona poinformować obie strony na piśmie, przed upływem tego terminu, że nie jest w stanie dokonać oceny w tym okresie, oraz wyznaczyć termin na przeprowadzenie dalszego badania lekarskiego. Jeżeli badanie to zostanie przeprowadzone, a długoterminowa prognoza nadal nie zostanie ustalona, Komisja zwraca się do każdej ze stron o pisemne potwierdzenie, czy wyrażają zgodę na dalsze rozpatrywanie roszczenia; jeżeli Państwo lub którykolwiek z pozwanych nie wyrazi zgody, Komisja musi wydać Państwu zezwolenie. Komisja musi również zwrócić się o tę pisemną zgodę, jeżeli uzna, że oceny nie będzie można dokonać w ciągu dwóch lat od upływu dziewięciu miesięcy. Każda osoba, która wyraziła zgodę, może później wycofać ją na piśmie, a Komisja musi wówczas wydać upoważnienie.
Przyjęcie lub odrzucenie wyceny
Komisja przesyła pisemną ocenę obu stronom wraz z zawiadomieniem:
- zostanie Pan/Pani poproszony/a o pisemne oświadczenie, czy akceptuje Pan/Pani tę ofertę, w terminie 28 dni od doręczenia zawiadomienia (lub w dłuższym terminie określonym w regulaminie Komisji);
- Pozwany jest proszony o pisemne oświadczenie, czy zgadza się z tym w terminie 21 dni od doręczenia.
Milczenie ma znaczenie. Jeśli nie udzieli Pan/Pani odpowiedzi w wyznaczonym terminie, uznaje się, że odrzucił Pan/Pani wycenę. Jeśli strona pozwana nie udzieli odpowiedzi w wyznaczonym terminie, uznaje się, że ją przyjęła.
Przykład (fikcyjna data). Załóżmy, że zawiadomienie zostało Panu/Pani doręczone w poniedziałek 2 marca 2026 r. Ustawa o interpretacji z 2005 r. stanowi, że w przypadku gdy termin liczy się od określonego dnia, dzień ten wlicza się do tego terminu. Zgodnie z tą interpretacją Państwa 28-dniowy termin upłynąłby w niedzielę 29 marca 2026 r. Gdyby dzień doręczenia nie był wliczany, termin ten upłynąłby w poniedziałek 30 marca 2026 r. Proszę nie zwlekać do ostatniego dnia: prosimy o udzielenie odpowiedzi na piśmie z odpowiednim wyprzedzeniem przed upływem którejkolwiek z tych dat.
Jeżeli obie strony wyrażą zgodę, wycena staje się wiążąca dla obu stron po upływie wyznaczonego terminu na udzielenie odpowiedzi. W ciągu miesiąca od tego momentu Komisja wydaje pozwanemu „nakaz zapłaty”. Pozwany wypłaca ministrowi ds. ochrony socjalnej wszelkie podlegające zwrotowi świadczenia socjalne, a Państwu wypłaca oszacowaną kwotę odszkodowania pomniejszoną o tę kwotę, powiększoną o wszelkie koszty wskazane przez Komisję. W stosunkach między Państwem a pozwanym nakaz zapłaty ma moc wyroku sądowego w odniesieniu do przedmiotowej kwoty.
Dzieci, osoby nieposiadające zdolności do czynności prawnych oraz roszczenia związane ze śmiercią. W przypadku gdy pełnomocnik działa w imieniu dziecka lub osoby nieposiadającej zdolności do czynności prawnych, zawiadomienie Komisji nakazuje mu zasięgnięcie niezależnej porady prawnej w sprawie ewentualnej zgody na ocenę. W przypadku tych roszczeń, a także roszczeń wynikających ze śmierci, zgoda podlega zatwierdzeniu przez sąd, a ocena nie jest wiążąca dla nikogo do czasu jej zatwierdzenia przez sąd. Koszty wniosku sądowego ponosi strona pozwana. Zob. również: roszczenia z tytułu wypadków śmiertelnych.
Co się stanie, jeśli odrzucę wynik oceny, i ile może mnie to kosztować?
Jeżeli odrzuci Pan/Pani wycenę lub uczyni to strona pozwana, Komisja musi wydać Panu/Pani zezwolenie na wszczęcie postępowania sądowego. Wycena nie może wówczas zostać wykorzystana jako dowód w tym postępowaniu, z wyjątkiem sytuacji, gdy ma ona służyć egzekucji zaakceptowanej wyceny.
Odrzucenie wyceny, którą strona pozwana przyjęła, wiąże się z realnym ryzykiem poniesienia kosztów. W takiej sytuacji, jeśli sprawa trafi do sądu, a odszkodowanie, które zostanie Panu/Pani przyznane lub które przyjmie Pan/Pani w ramach ugody, nie przekroczy kwoty wynikającej z wyceny, sąd może nie wydać orzeczenia o zwrocie kosztów na Państwa korzyść. Strona pozwana, jako pozwany, jest również traktowana zgodnie z przepisami sądowymi jako strona, która złożyła ofertę zapłaty w wysokości równej kwocie wynikającej z wyceny, począwszy od dnia przyjęcia tej wyceny. Zasady te nie mają zastosowania, jeżeli w toczącym się postępowaniu sądowym pozwany złoży formalną ofertę (na mocy Civil Liability and Courts Act 2004) na inną kwotę, wpłaci środki na rachunek sądowy lub złoży ofertę zapłaty zgodnie z przepisami sądowymi. Sąd może również, po wykazaniu szczególnych okoliczności, uchylić domniemaną ofertę, jeżeli pozwany nie był w stanie uiścić ustalonej kwoty w tamtym czasie.
Przykład (dane fikcyjne). Komisja wycenia Państwa roszczenie na 20 000 euro. Strona pozwana akceptuje tę kwotę, a Państwo ją odrzucają. Jeśli sąd przyzna Państwu później kwotę 20 000 euro lub mniej, kwota ta nie przekracza kwoty ustalonej w ramach oceny, więc nie można wydać orzeczenia o zwrocie kosztów na Państwa korzyść. Jeśli sąd przyzna kwotę 25 000 euro, czyli o 5 000 euro więcej niż kwota ustalona w ramach oceny, to w tym konkretnym przypadku ograniczenie dotyczące kosztów nie ma zastosowania. Przed odrzuceniem oceny należy zasięgnąć porady.
Ponadto, w przypadku wniesienia sprawy do sądu, opłaty i koszty poniesione w związku z samym wnioskiem złożonym do Komisji nie mogą zostać uwzględnione jako część kosztów postępowania sądowego, z wyjątkiem niektórych opłat i kosztów objętych konkretnymi przepisami ustawy, takich jak te, których pokrycie Komisja nakazuje pozwanemu.
Czy potrzebuję adwokata?
Nie ma Pan/Pani obowiązku korzystania z takich usług, jednak żadne z postanowień ustawy nie ogranicza Pana/Pani prawa do uzyskania porady prawnej w sprawie Pana/Pani roszczenia. W przypadku gdy obie strony wyrażą zgodę na przeprowadzenie oceny, Komisja może nakazać pozwanemu pokrycie całości lub części opłat lub kosztów, które – w opinii Komisji – poniósł Pan/Pani w sposób uzasadniony i niezbędny w celu dostosowania się do przepisów ustawy oraz regulaminu Komisji. O tym, jaka część poniesionych przez Pana/Panią kosztów zostanie pokryta, decyduje Komisja. Adwokat może pomóc Państwu w spełnieniu rygorystycznych wymogów dotyczących wniosku, dotrzymaniu terminu oraz rozważeniu, czy zaakceptować wycenę. Więcej informacji na temat przebiegu postępowania w sprawie roszczeń z tytułu obrażeń ciała znajdą Państwo na naszej stronie poświęconej obrażeniom ciała.
Niniejszy artykuł został opracowany 13 października 2026 r. i zawiera odniesienia do zbioru ustaw oraz znowelizowanych aktów prawnych.
Źródła
- Personal Injuries Assessment Board Act 2003.
- Plan pięcioletnich przeglądów wytycznych dotyczących szkód osobowych.
- S.I. nr 617/2023, Regulamin Personal Injuries Assessment Board z 2023 r. (nr 2).
- Civil Liability and Courts Act 2004, sekcja 8.
- S.I. nr 363/2019, Rozporządzenie z 2019 r. w sprawie Personal Injuries Assessment Board (opłaty) (zmiana).
- S.I. nr 557/2025, Rozporządzenie z 2025 r. w sprawie Personal Injuries Resolution Board (Opłaty) (zmiana).
- Statute of Limitations (Amendment) Act 1991.
- Personal Injuries Guidelines.
- Ustawa o interpretacji z 2005 r., art. 18.
